Elke arts die je hebt gezien, heeft gezegd dat zenuwpijn komt doordat een hoge bloedsuiker de zenuwen beschadigt. Of door slechte doorbloeding. Of door ontsteking.
Helemaal fout is dat niet. Maar ze missen het stuk dat er het meest toe doet.
Dat zijn aanleidingen. Het is niet de reden dat de pijn nooit stopt.
Diep in je lichaam zit een herstelsysteem waar je zenuwen van afhankelijk zijn. Het wordt aangestuurd door een signaal dat Nerve Growth Factor heet: NGF.
Het heeft maar één taak: beschadigde zenuwvezels herstellen, beschermen en laten teruggroeien.
Als het werkt, herstellen je zenuwen zichzelf rustig op de achtergrond. Je merkt er niet eens iets van.
Als het stilvalt, stapelt de schade zich gewoon op, en krijgt de pijn nooit de kans om te genezen.
Dit is wat er misgaat.
Na jaren van een hoge bloedsuiker en slechte doorbloeding wordt je NGF-herstelsignaal stil.
De beschadigde zenuwen in je voeten en benen sturen voortdurend vals alarm, branden, tintelen, steken, het gevoel dat er een spin over je huid kruipt, en er komt nooit iets om ze te herstellen.
Denk aan een rookmelder die loeit in een leeg huis, zonder dat er iemand komt om de bedrading te maken.
Alleen zit dit alarm in je voeten. En elke dag dat het afgaat, wordt de schade een beetje erger.
