Op mijn 68e zat ik 14 dagen van een rugoperatie af. Toen zette mijn schoondochter me aan de keukentafel.
Na 11 jaar uitpuilende tussenwervelschijven, duizenden euro's aan behandelingen en de boodschap "hier moet u mee leren leven" schrijft een gepensioneerde bibliothecaresse de brief die ze zelf in 2015 had willen krijgen.
Door Marijke de Vries, Deventer10 oktober 2026
Als je dit om 3 uur 's nachts leest omdat de pijn je weer wakker maakte...
Als je precies weet tegen welk aanrecht, welk winkelwagentje en welke leuning je kunt leunen om de druk er even af te halen...
Als je de fysio, de chiropractor en de cortisonespuiten al gehad hebt en begint te vermoeden dat niets ervan oplost wat er echt mis is...
Als je chirurg je net de folder over een rugoperatie heeft gegeven, of je er al een achter de rug hebt en de pijn gewoon terugkwam...
Als je elke kamer binnenloopt en eerst de dichtstbijzijnde stoel zoekt, nog voor je ziet wie er zit...
Dan schrijf ik deze brief voor jou.
Of je hier nu 6 maanden mee loopt of 16 jaar. Of er nu ischias, hernia, vernauwing of gewoon "chronische lage rugpijn" op je uitslag staat. Of je 45 bent of 75. Of je weken van een operatie af zit, of leeft met een operatie die niet hielp.
Want ik was jou.
Twee maanden geleden was ik afscheid aan het nemen. Niet letterlijk. Maar zo voelde het.
Ik gaf de boeken uit mijn kast weg. Ik vertelde mijn zoon waar de belangrijke papieren lagen. En ik zegde de reis af die mijn man Wim al sinds 2018 aan het plannen was: een wandelweek langs de Opaalkust, voor zijn 70e verjaardag. Zes winters lang had hij me de folder laten zien. Hij had de paden omcirkeld en het hotelletje aangekruist.
In januari zei ik: "Lieverd. Ik kan geen avondeten uitzitten. Ik kan niet naar de brievenbus lopen. Ik kan die kust niet aan. Het spijt me."
Hij begreep het. Dat doet hij altijd. De folder ging de la in.
Ik was 68 en ik had geaccepteerd dat dit was wie ik nu was. Elf jaar lang. Tot 8 weken geleden.
BEKIJK BESCHIKBAARHEID →De 11 jaar ervoor
Ik ben Marijke. Ik ben 68 en woon met mijn man Wim in Deventer.
Mijn rugpijn begon in 2015. Ik was 57 en bibliothecaresse. Acht uur per dag op mijn benen, boeken terugzetten, kinderen helpen hun volgende avontuur te vinden. Ik vond het heerlijk.
Op een dinsdagochtend bukte ik om een gevallen exemplaar van Jip en Janneke op te rapen en voelde ik iets knappen in mijn onderrug.
Ik ben nooit meer op dezelfde manier overeind gekomen.
Wim reed me naar de huisartsenpost. Ik kreeg een MRI. "Matig tot ernstig uitpuilende tussenwervelschijven bij L4-L5 en L5-S1." Die woorden had ik nog nooit gehoord. Ik leerde ze snel.
De optocht van mislukkingen
Wat volgde waren 11 jaar van wat ik nu de optocht noem. Iedereen met een witte jas kwam aan de beurt.
Fysiotherapie: 14 weken, drie keer per week. Na de meeste sessies huilde ik. De fysio was aardig. De oefeningen klopten. Mijn rug werd toch slechter. Ze zei: "Sommige mensen reageren er gewoon niet op." Ik was er zo een.
Chiropractor: eerst twee keer per week, daarna één keer. In 11 jaar 200 bezoeken, ruim €12.000. Krak, knak, "tot donderdag". Anderhalf uur voelde ik me geweldig. Tegen de tijd dat ik thuis was, was de pijn terug.
Cortisonespuiten: drie in al die jaren. De eerste werkte 5 weken. De tweede 3. De derde deed niets. Ze wilden me terugzien voor een vierde.
Gabapentine: maakte me wazig. Ik kwam 8 kilo aan. Ik voelde me mezelf niet meer. De pijn was er nog steeds. Alleen nu pijn met mist.
Een inversietafel van €400 die me de stuipen op het lijf joeg. Twee keer gebruikt. Staat nog altijd in de garage.
Een rugbrace met koper waar mijn rug van ging zweten en mijn spieren slapper van werden zodra ik hem afdeed.
Een TENS-apparaat van €300: ik voelde gezoem op mijn huid. Niets diepers. Na twee weken lag het in de la.
Yoga, zwemmen, pilates, "de core versterken": een jaar lang elke ochtend. Ik werd overal soepeler, behalve waar het moest.
In februari 2026 stond ik ingepland voor een operatie waarbij ze mijn wervels zouden vastzetten. Het was mijn laatste redmiddel. Mijn chirurg, een goede man, dat geloof ik nog steeds, zei dat er "een goede kans" was dat de pijn zou verdwijnen. Ik geloofde hem.
Toen, twee weken voor de operatiedatum, stelde mijn schoondochter Sanne me een vraag die niemand me ooit gesteld had.
Het moment dat ik niet meer kwam opdagen
Er is een moment waar ik niemand over verteld heb. Wim niet. Mijn zoon niet. Sanne niet.
Mijn kleindochter Emma was negen. Ze had drie maanden geoefend op "Clair de Lune". Haar juf zei dat ze er echt gehoor voor had. Emma wilde mij op de eerste rij bij haar voorspeelavond. Ik had het beloofd.
Ik hield het anderhalve minuut vol.
Toen begon het dove gevoel door mijn linkerbeen te kruipen, zoals altijd als ik te lang zat. Ik moest weg.
Ik kon niet eens achterin tegen de muur staan, mijn benen lieten me al in de steek. Ik liep de gang van de school in en leunde met mijn schouder tegen de brandblusserkast, terwijl mijn kleindochter het stuk speelde dat ze voor mij had ingestudeerd. Ik hoorde het door de deur.
Toen ze stralend naar buiten kwam met haar diploma, zei ik dat ik een telefoontje had moeten aannemen.
Ik loog tegen een kind van negen.
Daarna zat ik veertig minuten in de garage, in het donker, omdat ik niet wilde dat Wim me zag huilen. Dat was de avond dat ik ophield met ja zeggen.
De vraag die alles veranderde
Sanne is verpleegkundige. Ze werkt al 14 jaar op de afdeling waar mensen herstellen van orthopedische operaties.
De week voor mijn operatie kwam ze zondag eten. Toen iedereen naar bed was, zaten we aan de keukentafel en zei ze:
"Mam. Heeft iemand je in 11 jaar ooit laten zien wat er echt met je wervelkolom gebeurt? Of hebben ze je alleen verteld wat je eraan moest doen?"
Ik had geen antwoord. Elf jaar. Een dozijn specialisten. Twee MRI's. Niemand had me ooit uitgelegd hoe het werkt. Ze verkochten me alleen steeds de volgende behandeling.
Dus klapte Sanne haar laptop open.
De waarheid over je tussenwervelschijven
"Je schijven zijn niet kapot, mam. Ze verhongeren."
Je tussenwervelschijven, allemaal, van L1 tot L5-S1, zijn de enige grote structuren in je lichaam waar bijna geen bloed komt. Ze liggen te diep. De bloedvaten die elke snee, elke blauwe plek en elk gebroken bot genezen, bereiken de schijven nauwelijks.
Als een schijf inzakt, uitpuilt of op een zenuw drukt, of je dat nu voelt als ischias, vernauwing of gewone lage rugpijn, dan kan het herstel dat overal elders in je lichaam werkt er letterlijk niet bij.
De schijf is niet stuk. Hij krijgt al jaren niet het ene wat hij nodig heeft om te herstellen.
"Daarom heeft niets gewerkt, mam. Niemand heeft je schijf gegeven wat hij nodig heeft."
Ik zette mijn koffiekopje neer. Want ineens klopten die 11 jaar.
Waarom alles wat ik probeerde mislukte
Elf jaar behandelingen. Geen enkele gemaakt om het ene te doen wat mijn schijf nodig had.
Ik was niet kapot. Ik "reageerde" niet slecht. Ik was niet een van de pechvogels. Ik had een schijf die al 11 jaar verhongerde, en niemand had ooit geprobeerd hem te voeden.
De volgende ochtend belde ik het ziekenhuis en zegde de operatie af.
De 4 dingen die tussen je schijf en herstel in staan
Sanne vertelde dat er precies vier dingen zijn die het bloed tegenhouden. Mis je er één, dan verspil je je tijd. Daarom werkt alleen een warmtekussen niet. Daarom werkt alleen rekken niet. Daarom werkt alleen massage niet.
De 4 blokkades voor herstel
Elf jaar lang werkte elke specialist aan één van die vier. Dat is een keukenbrand blussen door één raam open te zetten.
Je hebt ze alle vier nodig. Tegelijk. Thuis.
Het enige dat de schijf echt bereikt
Volgens Sanne was er maar één aanpak die een schijf kan voeden die al jaren verhongert. Niet meer rekken. Niet harder trainen. Niet nog een operatie.
Drie therapieën tegelijk. De combinatie die je tot voor kort alleen kreeg in klinieken voor wervelkolomdecompressie, voor €300 tot €420 per sessie. Een traject van 5 sessies: €2.100.
Toen vertelde ze me over een apparaat dat dat stilletjes aan het veranderen was.
Het apparaat dat me mijn leven teruggaf
Het heet de CoreRelief Pro.
Het is het enige apparaat voor thuis dat Sanne kon vinden dat drie therapieën combineert en alle vier de blokkades opruimt in één sessie van een kwartier.
Wat haar overtuigde: het is getest in een onderzoek van 18 maanden met 516 echte patiënten in 32 chiropractiepraktijken. 95% meldde duidelijke pijnverlichting, de meesten binnen de eerste maand.
Drie therapieën. Vier blokkades. Allemaal opgeruimd in een kwartier. Je gaat liggen, drukt op een knop en het apparaat doet de rest.
BEKIJK BESCHIKBAARHEID →Wat ik al had uitgegeven, en wat dit kostte
Dit is de som die ik die week aan de keukentafel maakte.
| Behandeling | 11 jaar samen |
|---|---|
| Chiropractor (200 bezoeken) | €12.000 |
| Fysiotherapie | €4.200 |
| Cortisonespuiten en medicijnen | €2.400 |
| Inversietafel, TENS, brace, warmtekussens | €1.100 |
| TOTAAL | €19.700+ |
En elk van die behandelingen pakte hooguit één van de vier blokkades aan.
De CoreRelief Pro kost €99,95. Gebruik je hem een jaar lang elke dag, dan is dat ongeveer 27 cent per sessie. Minder dan twee bezoeken aan de chiropractor, voor een heel jaar.
★★★★★Mijn operatie afgezegd"Ik stond in februari ingepland voor het vastzetten van L4-L5. Drie chirurgen zeiden dat het mijn enige optie was. Mijn schoondochter, verpleegkundige, smeekte me om eerst dit te proberen. Ik heb de operatie afgezegd. Tien weken later loop ik 3 kilometer per dag. Vorig weekend heb ik voor het eerst in 4 jaar in de tuin gewerkt."
👍 76 mensen vonden dit nuttig · Willem B.
★★★★★Had ik dit maar vóór mijn operatie gehad"Twee jaar geleden geopereerd. "Het ziet er perfect uit," zeiden ze. Intussen kon ik niet aan mijn eigen aanrecht staan. Zes weken met de CoreRelief Pro en mijn rug doet eindelijk weer wat hij moet doen."
👍 53 mensen vonden dit nuttig · David B.
★★★★★Warmte voel je op je huid. Dit voel je DIEP."€3.000 weggegooid aan TENS-apparaten, massagekussens en een inversietafel. Mijn man rolde met zijn ogen toen de doos kwam. Drie weken later sliep ik voor het eerst in 6 jaar de nacht door. Ik huilde om 4 uur 's ochtends omdat er niets pijn deed."
👍 63 mensen vonden dit nuttig · Sandra R.
Ik maakte de doos open zonder hoop
Ik had me al zo vaak gebrand. Ik zei tegen Wim dat ik zou stoppen met proberen als dit niet werkte. Dat meende ik.
Dag 1. Ik ging erop liggen op de vloer in de woonkamer. Eerst voelde ik de warmte, en die was vreemd. Niet het warme-huid-gevoel van een warmtekussen. Dieper. Lager. Vanbinnen.
Toen begon de vibratie. Laag en ritmisch, dwars over mijn onderrug. Toen tilde de tractie mijn wervelkolom op. Langzaam, zacht, zoals ik in 11 jaar niet gevoeld had.
Voor het eerst sinds 2015 voelde ik mijn rug opengaan. Alsof er iets losliet waarvan ik niet wist dat het werd vastgehouden.
Na tien minuten voelde mijn onderrug licht. Ik viel erop in slaap. En ik huilde daar op de vloer, omdat mijn lichaam me voor het eerst in 11 jaar een kwartier liet vergeten dat het er was.
Dag 3: ik sliep voor het eerst in 3 jaar de nacht door. Niet om 4 uur wakker. Geen schrap zetten.
Week 1: ik merkte dat ik bij de afwas niet meer tegen het aanrecht leunde. Ik stond gewoon. Zonder erbij na te denken.
Week 2: ik liep naar de brievenbus zonder te stoppen. Voor het eerst in 4 jaar.
Week 4: Wim en ik gingen uit eten. Ik zat de hele maaltijd uit zonder te verzitten. De ober vroeg of ik mijn salade mee wilde nemen omdat ik hem "amper had aangeraakt". Ik was zo bezig met zitten als een normaal mens dat ik vergat te eten. Op de parkeerplaats heb ik gehuild.
Week 6: Emma had weer een voorspeelavond. De Mondscheinsonate deze keer. Ik zat op de eerste rij. Het hele stuk. Toen ze naar buiten kwam, vertelde ik haar de waarheid: "Ik heb elke noot gehoord, lieverd."
Week 8, vandaag: ik heb al 6 weken geen gabapentine genomen. Al 8 weken geen chiropractor gezien. De spuit van vorige maand: afgezegd. De operatie: schriftelijk afgezegd.
Ik ben 68 en mijn rug werkt weer.
Waar ik nu ben
Vorig weekend zijn Wim en ik naar de Opaalkust gegaan. De reis die we in januari hadden afgezegd.
Hij haalde de folder twee weken geleden uit de la. De hoeken zaten vol ezelsoren van al die keren dat hij erdoorheen had gebladerd zonder iets te zeggen.
We liepen het kustpad. Wim droeg de picknickmand. Ik liep drie uur naast hem. Drie uur. Over ongelijke grond, in de wind, als een normaal mens op een normale wandeling.
We aten op een platte rots met uitzicht op het water. Ik zat. Ik at. Ik keek naar de golven. Ik heb niet één keer aan mijn rug gedacht.
Wim werd vorige dinsdag 70. Ik gaf hem zijn kaart op die rots. Erin stond: "Dank je dat je mij nooit hebt afgezegd." Hij huilde eerder dan ik.
Wat ik wil dat je weet
Als je zit waar ik zat, op de rand van je bed, op de rand van opgeven, op de rand van "dit is nu eenmaal mijn leven"...
Dan schrijf ik dit omdat ik wou dat iemand mij deze brief in 2015 had gestuurd. Of in 2018. Of de week voor mijn operatie.
Je hebt niet gefaald. Je lichaam heeft je niet in de steek gelaten. Je bent niet een van de pechvogels bij wie het "gewoon niet aanslaat".
Er zit een schijf in je onderrug die al jaren verhongert. En in al die afspraken heeft niemand ooit geprobeerd hem te voeden.
Je schijf is niet kapot. Hij verhongert. En dat is een verschil.
CoreRelief™ Pro
4,8/5 · 40.000+ beoordelingen · getest in 32 praktijken
€329,95€99,95
Vandaag €99,95 in plaats van €329,95. Minder dan twee bezoeken aan de chiropractor. Minder dan het etentje dat Wim en ik vorig voorjaar afzegden omdat ik het niet kon uitzitten.
30 dagen. Een kwartier per dag. Zonder risico.
Gebruik de CoreRelief Pro 30 dagen lang elke dag. Voel je niet wat ik voelde, die diepe warmte, dat opengaan, de schijf die eindelijk krijgt wat hij nodig heeft, stuur hem dan terug en je krijgt je geld terug.
Dat is ruim genoeg tijd. Ik wist het in week 2.
1.137 geverifieerde beoordelingen
Per onderdeel
De tweesprong
Je staat nu voor twee paden.
Pad 1: blijven doen wat je doet
Pad 2: voed de schijf die verhongert
Voor mij is de keuze nu duidelijk. Maar er moest eerst een schoondochter om 11 uur 's avonds aan mijn keukentafel zitten. Ik schrijf dit zodat jij daar niet op hoeft te wachten.
P.S. Of je pijn nu 6 maanden geleden begon of 16 jaar: het mechanisme is hetzelfde. Een schijf die geen bloed krijgt. Hoe langer dat duurt, hoe meer ontsteking, hoe strakker de spieren, hoe blijvender de schade. Denk je "zo erg is het bij mij nog niet", dan ben jij precies degene tegen wie ik gezegd zou hebben: wacht niet.
P.P.S. Geen chirurg, geen kliniek en geen chiropractor geeft je je geld terug als het niet werkt. Hier krijg je 30 dagen.
P.P.P.S. Twee weken. Zo dicht zat ik bij een operatie die ik niet nodig had. Wees niet mij na 11 jaar. Wees mij na 8 weken.
BEKIJK DE CORERELIEF PRO →MEDISCHE DISCLAIMER: De informatie op deze pagina is geen medisch advies en vervangt geen advies of behandeling van je arts. Resultaten kunnen per persoon verschillen.
DIT IS EEN ADVERTENTIE EN GEEN ECHT NIEUWSARTIKEL, BLOG OF CONSUMENTENBERICHT.
Reacties (1.247)
Rob Dijkstra
Ik kwam het huis niet meer uit van de pijn. Vijf sessies verder en het is bijna weg. Jaren mee gelopen. Het beste wat ik ooit gekocht heb.
👍 142 · Reageren · 2 u
Linda M.
Helpt dit echt bij ischias? Ik heb alles geprobeerd: fysio, chiropractor, gabapentine. Niets werkt lang.
👍 38 · Reageren · 4 u
CoreRelief✓ Geverifieerd
Hoi Linda, ja. Ischias is een van de klachten waarmee de meeste klanten bij ons komen. Een samengedrukte schijf drukt op de zenuw die door je been loopt. De decompressie van 26° maakt ruimte en haalt de druk van die zenuw. Veel klanten merken binnen 2 tot 4 weken duidelijk verschil. Je kunt het 30 dagen proberen. 💪
👍 29 · Reageren · 3 u
Anja Maes
Mijn ischias zat op een 6, nu op een 2. Mijn hernia op een 7, nu op een 4. Bedankt.
👍 96 · Reageren · 5 u
Mark T.
Ik ben 3 jaar geleden geopereerd aan L4-L5. Ik gebruik hem nu een maand, elke avond een kwartier. Voor het eerst weer een hele film uitgezeten.
👍 24 · Reageren · 6 u
Patricia W.
Ik heb een vernauwing van het wervelkanaal door dunner wordende schijven. Na 3 weken sta ik 's ochtends veel minder stijf op.
👍 31 · Reageren · 7 u
CoreRelief✓ Geverifieerd
Hoi Patricia, daar is hij precies voor gemaakt. Bij een vernauwing worden de zenuwen bekneld doordat de schijven dunner worden. De decompressie maakt die ruimte weer groter en de warmte ontspant de spieren eromheen. 💙
👍 22 · Reageren · 6 u
Carla H.
Bij mij zit de pijn meer in mijn heup dan in mijn rug. Dat is als bijwerking ook een stuk minder geworden.
👍 27 · Reageren · 9 u
Ed Oomen
Fantastisch. Het duurde een week of 3, maar mijn ischias is weg.
👍 203 · Reageren · 10 u
Sandra B.
Wat als het bij mij niet werkt? Is terugsturen ingewikkeld?
👍 26 · Reageren · 14 u
CoreRelief✓ Geverifieerd
Hoi Sandra, je loopt geen risico. Je hebt 30 dagen om de CoreRelief Pro te proberen. Werkt hij niet voor jou, mail ons dan en je krijgt je geld terug. 🛡️
👍 21 · Reageren · 13 u
Diana T.
Ik heb artrose in mijn onderrug. De warmte doet me elke ochtend goed, ik sta veel soepeler op.
👍 18 · Reageren · 16 u
Gerard Tuinman
Ik dacht dat ik voorgoed pijn zou houden. Drie weken verder en ik maai het gras weer zonder dat mijn rug het halverwege opgeeft. Had ik dit maar jaren eerder gevonden.
👍 178 · Reageren · 18 u